16 januari 2011

Zo, daar is weer een maandje of 5 oorbij sinds de laatste update. Reden? Tja, eigenlijk gewoon gebrek aan zin om te bloggen . Maar hier dan eindelijk weer eens een update.

In huize Verhiest gaat het nog altijd goed…. gelukkig maar! We hebben het vuurwerk overleefd en gaan een nieuw jaar in waarin ons motto is "genieten!". Genieten van elkaar, van de mensen om ons heen en gewoon heel veel leuke dingen doen.

Dat laatste direct omgezet in daden! In de maand mei vertrekken we een weekje naar Polen om onze reis – precies twee jaar na onze 1e ontmoeting met Bartek – een beetje her te beleven. Zo gaan we onder andere naar Gdansk, rijden we naar de geboorteplaats van Bartek, ontmoeten we zijn pleegfamilie en rijden we nog langs het huis in Ostroda waar we 7 weken verbleven. 

Dan hebben we van de week onze vakantie in augustus naar Turkije vastgelegd. We hebben een superleuk hotel gevonden, all-inclusief en helemaal geweldig voor kinderen. We gaan daar twee weken naar toe. Heerlijk! Voor het eerst in jaren met z'n twee, uhhh drie

Dan hebben we nog een weekend in het huis van vrienden die dan zelf weg zijn. Zij wonen niet heel vlakbij, dus dat is ook gewoon een uitje!

In april hebben we dan nog een familieweekend met alle "Verhiestjes" in het verschiet.

En op 1 januari hadden we het goede voornemen ook al direct omarmd… met Oud&Nieuw hadden we namelijk een huisje gehuurd, samen met m'n schoonmoeder en Daan. We hebben het erg gezellig gehad. Lekker zwemmen in het subtropisch zwemparadijs en wanneer Bartek zijn middagdutje deed gingen wij spelletjes doen. Het was eigenlijk een heel relaxed weekend/oud&nieuw. Het is ons zelfs zo goed bevallen dat we nu al weten dat we volgend jaar, uhm dit jaar ook de hort op zijn!

Tja, in die 5 maanden tijd is ons kleine mannetje natuurlijk weer een groter ventje geworden. Over drie maanden wordt hij alweer drie jaar! En het gaat zo ontzettend goed met hem! Hij praat de oren van je hoofd (als hij thuis is:)) en is nog steeds een ontzettend vrolijk en lief mannetje.

Hij is nog steeds gek op Bert en Ernie, maar Mickey Mouse is op dit moment toch wel de grote favoriet! De liedjes van K3 worden hier in huis ook platgedraaid, want ons mannetje is een echt danswonder! Doet de stapjes klakkeloos na, armen omhoog, omlaag, naar rechts, naar links, noem maar op en hij doet het na…en op de maat! Zo geweldig!Hij gaat nog steeds twee ochtenden per week naar de peuterspeelzaal. Hij vindt het daar erg leuk en het gaat ook heel goed.

Bartek is inmiddels (bijna) over de koemelkallergie heen gegroeid… sinds kort drinkt hij Yogidrink en dat vind ie lekker! Voor de rest eigenlijk geen rare dingen te melden:).

We krijgen steeds vaker de vraag of we nog voor een tweede gaan….het antwoord weten we nog niet…….op dit moment hebben we nog geen "drang" voor een tweede en genieten nog zo van Bartek!

Hier nog wat foto's… Wil je reageren? Klik hier

Vandaag een jaar geleden stonden wij dan aan de deur van Bartek zijn pleegmoeder. Vandaag mocht hij met ons mee naar het tijdelijke huis in Polen om daarna vervolgens in Nederland een leventje op te bouwen. Ze deed de deur open en had het kleine mannetje op haar arm. Hij had zijn jas al aan en mutsje op zijn hoofd. In de gang stond een rugzakje met spulletjes. Wat waren we zenuwachtig, maar bovenal emotioneel over wat zich afspeelde…

En nu een jaar later… hebben we nog altijd wekelijks contact met de geweldige vrouw die 14 maanden lang voor Bartek zorgde en die wij voor altijd dankbaar zijn. Door haar wist Bartek wat liefde is/was en was de overgang naar ons toe niet heel groot.

Bartek is in een jaar tijd gegroeid, niet alleen qua lengte, maar zeker qua ontwikkeling. Hij doet precies wat zou moeten voor zijn leeftijd en we staan vaak versteld van wat hij nu al allemaal kan en doet.

We zijn zo trots op ons wondertje uit Polen. We kunnen en willen hem voor geen goud meer missen!

Hallo allemaal!

Eindelijk weer eens tijd (en zin!) om een stukje te schrijven. De laatste keer is alweer 3 maanden geleden.

Oogoperatie

Bartek is voor de tweede keer geopereerd aan zijn oog. De bobbel die na de 1e operatie ontstond bleek dus echt een flinke infectie te zijn. Hierdoor moest de boel opengemaakt worden, het elastiekje waaraan zijn ooglid hangt moest eruit en 4 weken later er weer in. Maar alles is goed gegaan en nu is alles helemaal in orde. De dokter heeft het echt fantastisch gedaan!

Koemelk allergie

Omdat de danoontjes en chocoladekoekjes geen exceem meer veroorzaakte zijn we langzaam begonnen om wat dreumesmelk toe te voegen aan de pap van Bartek. Na een week geen reactie te zien en nu sinds drie dagen langzaam gewone melk toegevoegd. Tot nu toe geen plekjes. We bouwen het langzaam op, maar het ziet ernaar uit dat hij over de allergie heen aan het groeien is.

Over groeien gesproken

september 2009    74 cm 7,8 kilo maat 68

november 2009 75,5 cm   8,3 kilo maat 68

januari 2010     78 cm 8,7 kilo    maat 68

mei 2010  (2 jaar) 82 cm 9,4 kilo maat 74 broek en shirt 80

Okxe9, hij is nog steeds klein en tenger voor z'n leeftijd, maar dat hij groeit en aankomt is zeker! In augustus moeten we weer terug naar de kinderarts. Ben benieuwd wat zijn lengte en gewicht dan is!

Waterpokken

Bartek heeft inmiddels de waterpokken gehad. Hij had er gelukkig weinig last van qua jeuk, maar wat zag hij eruit!

Peuterspeelzaal

In principe mocht Bartek vanaf 7 juni naar de peuterspeelzaal. Maar zijn oogoperatie gooide roet in het eten. De keer daarna waren we naar Plopsaland en kon Bartek dus ook niet naar schooltje. Met de juffen nu afgesproken dat Bartek na de grote vakantie komt.

Plopsaland Hasselt

Met Patrick, Esther en Romy zijn we twee dagen naar Hasselt geweest. De eerste dag aan het strand (was koud! maar wel droog) en de tweede dag Plopsaland. Wat geweldig! De kinderen vonden het super. Mooiste moment van de dag was de Bumbashow! Bartek wist niet waar hij het zoeken moest! Dansen, naar Bumba roepen! Geweldig!

Buurtkinderen

Okxe9, het volgende verhaal is niet geschikt voor lezers die niet van opscheppers houden! Ha ha! Bartek  is namelijk erg populair bij de kinderen in onze wijk. Onze tuin ligt namelijk schuin tegenover een speeltuintje. Omdat wij een laag hek hebben kan iedereen langslopen en gedag zeggen (we wonen aan water, dus vandaar geen hoge schutting!). Iedere dag (bij mooi weer) staan er wel 5 kinderen bij het hekje om te vragen of Bartek komt spelen. De ene keer heeft mama/papa wel zin om mee te gaan, de andere keer niet en blijft Bartek lekker in de tuin spelen. Al een aantal keren mochten er kindjes bij ons in de tuin.

De kinderen vinden hem allemaal erg lief en aandoendelijk. Ze rennen achter hem aan, aaien hem over zijn bolletje, totdat Bartek het even zat is en door mama opgetild wil worden. Zo ontstaan er ook hele leuke gesprekken tussen de kinderen onderling.

X zegt tegen J "wat is ie schattig he".

J: Ja, duh! Zie je dat nou pas

X: Nee hoor, ik speel wel vaker met hem

J : Nou, ik ken hem al langer dan jij hoor. Ik ken hem al vanaf zijn geboorte!

J : beseffend dat hij een foutje maakt "nou…uhmmm, in ieder geval al langer dan jij!".

En verder

Verder gaat het heel goed met Bartek. Hij is nog steeds een vrolijk en lief kind. Hij vindt het heerlijk om te kroelen, kan goed alleen spelen en doet lekker zijn ding. Hij wordt natuurlijk wat ouder en is het niet altijd eens met de beslissing van papa en mama. Maar dat mag… maar toch zal hij moeten luisteren… en dat doet hij dan ook! Het enige is dat hij in winkelcentra en dierentuin bijvoorbeeld lekker gaat rennen en papa/mama niet in de gaten houdt. Reageert ook bijna niet op zijn naam. Gewoon gaan! Dus daar ligt een taak voor papa en mama!

Het is en blijft ons wondertje uit Polen!

Wil je reageren? Klik hier

Op 18 mei 2009 schreven wij het volgende :

Maandag 18 mei 2009

Omdat Edwin voor zijn werk altijd onderweg is hebben we een code woord afgesproken, zodat hij – als ik hem bel dat we zojuist HET telefoontje gehad hebben, voldoende tijd heeft om de auto aan de kant te zetten. Maar soms gaan dingen zo anders ! Vandaag gaat de dag snel. Voor ik het weet zit ik alweer in de auto van mijn werk op weg naar huis. Edwin is vrij vandaag! Ik kom thuis en zeg tegen Edwin dat ik even ga hardlopen. Edwin heeft voor zijn verjaardag een nieuwe fiets gehad en zegt "ik fiets wel even mee". Mijn telefoontje heb ik met trimmen altijd bij me, wel handig zo’n stopwatch. We staan bij de schuurdeur en mijn telefoon gaat af. Een prive nummer…. tegenwoordig schrik ik daar niet zo van, want al die vervelende energiebedrijven bellen tegenwoordig met Prive nummer. Nietsvermoedend neem ik op… "met Soraya". Aan de andere kant van de lijn klinkt een naam die mij niet bekend is. De tweede zin is "van Stichting Kind en Toekomst". Ik trek (volgens Edwin) wit weg en wijs met enorme gebarentaal naar Edwin dat ik Kind en Toekomst aan de lijn heb. Het eerste dat in mijn gedachte opkomt is "Oh nee, het gezinsrapport is niet in orde"…. Maar nee hoor, er is een voorstel voor ons en die mogen wij dinsdag 19 mei om 13.30 uur in Halle komen bespreken!!! Het enige dat ik kan uitbrengen is "nou, heel graag" (met een trilstem van hier tot Tokio!). Tot morgen wordt er dan gezegd en dat was HET telefoontje!!! Edwin en ik staan elkaar aan te gapen ! We vragen zelfs nog aan elkaar of we nu nog gaan hardlopen/fietsen of niet…. Even tot bezinnen komend zetten we de fiets in de gang. Morgen een voorstel bespreken!!!! We kunnen het niet geloven!

Op 19 mei 2009 schreven wij :

We moesten om half 2 in Halle zijn. Wat een spanning onderweg… is het een jongen, of een meisje… hoe oud zal het zijn???? We waren een half uurtje te vroeg, dus moesten nog even wachten. Tik, tik, tik, klamme handjes en het zweet breekt uit. Een zoon ! Hij is op dit moment 12 maanden oud! En zijn naam is Bartek We zijn dolgelukkig ! Woensdag moeten we bellen met het antwoord op de vraag "willen jullie dit kindje adopteren"….. We gaan volmondig JA zeggen!!! Ons dossier zal vervolgens naar Polen gestuurd worden en dan wordt er een (daar gaan we maar vanuit) akkoord gegeven. Dan zullen wij ook een datum horen voor de eerste afreis…

En toen kregen wij een allereerste blik op ons kindje! De 1e foto!

En vandaag schrijven wij:

Het jaar is snel gegaan, maar toch lijkt het alweer zo lang geleden. Bartek is alweer een lange tijd bij ons en soms vergeten wij gewoon dat hij het eerste jaar in Polen heeft gewoond…. Hij hoort bij ons… ons wondertje uit Polen.

Mei 2009                 Mei 2010

Wil je reageren? Klik hier

Er is weer veel gebeurd na de laatste update! Het belangrijkste is toch wel dat ik 2 jaar ben geworden!

Hieper de piep…hoera!

Een paar dagen voor de grote dag iedere keer even oefenenx85 Hieper de piepx85 en dan zeg ik x93hoerax94 en steek ik mijn handjes in de lucht. Om kwart voor 8 werd ik wakker en kwamen papa en mama al zingend mijn kamer bin nen. Ik keek erg verrast, maar gooide toch mijn handjes maar in de lucht op het moment dat x93hoerax94 gezongen werd. Ik mocht met papa en mama mee in het grote bed en kreeg een groot pakketje om uit te pakken. Mama vertelde dat dit pakketje van mijn pleegmoeder uit Polen afkomstig was. Er zat een heel mooi dekentje in, een fotolijstje in de vorm van een auto en een hele mooie kaart van mijn geboortestad in Polen. Van papa en mama heb ik een tuinhuisje gehad, maar die stond twee weken geleden ineens al in de tuin. Papa en mama vonden het zonde om hem nog zo lang in de doos te houden.

Nietsvermoedend mocht ik op mamax92s arm mee naar beneden. Ik werd even helemaal stilx85. Er hingen overal slingers en ballonnen! Ik moest het even verwerken, maar wees vervolgens elke ballon aan en riep x93babbon!x94 x93 babbonx94!!! Ik vond het zo gaaf, dat ik gewoon een vreugdedansje maakte! En vanuit mijn ooghoeken zag ik papa en mama glunderen van geluk !!! Het was zo mooi weer op mijn verjaardag dat papa en mama in de tuin een partytent neergezet hadden, zodat we mijn verjaardag in de tuin konden vieren. Uiteraard was ook de tuin versierd. Om 11 uur begon het feestje en de meeste waren er ook rond die tijd. Op een gegeven moment wist ik wel dat iedereen een mooi cadeau bij zich hadx85. Ik zocht gewoon naar een plastic tasje in hun handen! Om half 1 moest ik in mijn met ballonnen en slingers versierde kinderstoel en ging iedereen om mij heen staan. Begonnen ze het liedje te zingen dat papa en mama de afgelopen dagen steeds met mij zongen. Het begint zo x93er is er xe9xe9n jarig, hoera hoera, dat kun je wel zien dat ben jijx94x85. Ik vond het koor van familie en vrienden zo gaaf dat ik spontaan mee begon te klappen. Ik zal mama vragen of ze dat stukje van de film even neerzetten. Toen het zingen bijna klaar was kwam mama met een hele mooie taart aan! Het was een Bert – taart !

Toen papa zei dat ik de kaarsjes mocht uitblazen snapte ik dat meteen. Toen ze al uit waren blies ik gewoon nog een keer, zo leuk was dat om te doen! Later hoorde ik mama zeggen dat Sheila de taart heeft gemaakt en dat hij ontzettend lekker was. Ik mocht een klein stukje proberen, maar niet te veel. Dat komt door mijn koemelk allergie. Ik heb zox92n leuke verjaardag gehad! Met mijn nichtje Demi en mijn vriendinnetje Maaike ging ik steeds naar de speeltuin voor de deur van ons huis. Om half 3 zei ik tegen Maaike dat ik niet meer van de glijbaan af, maar toen ze vroeg of ik de slapen zei ik x93jax94. Toen bracht mama mij naar bed. Ik sliep zo. Om 4 uur was ik weer wakker en om 8 uur x91s-avonds weer naar bed. De volgende dag werd ik pas om 9 uur wakker en mijn middagslaapje duurde 4 uur !

Peuterpeelzaal

Nu ik twee jaar ben mag ik naar de Peuterspeelzaal! Ik vind het spelen met andere kinderen erg leuk en gezellig. Ik ben er wel aan toe om dat twee ochtenden in de week te gaan doen, maar mijn papa en mama zijn niet zo enthousiast. Die willen me gewoon thuis houden! Ik heb papa en mama wel zover gekregen om te gaan kijken voor een peuterspeelzaal. En toen ik bij x93Nijntjex94 ging kijken wist ik het speelgoed zo te vinden. Papa en mama hadden een gesprek met mijn toekomstige juffen en ik vermaakte me ondertussen wel. Ik heb het voor elkaar gekregen!

Ik mag vanaf 7 juni naar de Peuterspeelzaal!

Koemelk allergie

Ik heb ook nog twee daagjes in het ziekenhuis gelegen voor een koemelk provocatietest. Vanaf mijn geboorte ben ik allergisch voor koemelk. Ik krijg daarom speciale melk. Maar de verzekering vergoedt het alleen als er in Nederland een koemelk provocatietest is gedaan. Wat betekent die test? Nou, ik moet twee keer voor dagopname naar het ziekenhuis. Op de ene dag krijg ik koemelk en op de andere dag mijn eigen melk. Alleen niemand, behalve de zuster die het klaarmaakt, weet op welke dag welke melk gegeven wordt. Op basis van mijn huidreactie wordt gekeken of ik inderdaad koemelkallergie heb. De eerste keer kreeg ik melk (ik wist natuurlijk niet welke). Die was vies! Ik hield mijn lippen stijf op elkaar, waardoor papa en mama met een spuitje de melk naar binnen moesten spuien. Ze hadden geluk dat ik nog een tandje miste! Want daar kon het spuitje precies tussen. Bah! Na de toediening verschenen er al vlekjes. Mama wist het meteen, dit is de koemelk! We mochten ook direct stoppen van de dokter.

De tweede dagopname kreeg ik weer melk. Ik was weer voorbereid op vieze melk en ook nu weer de lippen stijf op elkaar gehouden. Maar mijn tandje was er nog steeds niet door en kregen papa en mama het toch weer binnen met het spuitje. Nu kreeg ik geen reactie op de melk. Dat was vast mijn eigen melk. Toen we een week later de uitslag kregen wisten we het zeker.

Ik heb koemelk allergie!

Oogoperatie

De kinderarts die mij volledig binnenste buiten heeft gekeerd toen ik net in Nederland was (dat hoort bij de adoptie procedure) verwees mij door naar de oogarts. Ze was namelijk bang dat mijn oogleden te ver over mijn pupillen zouden hangen en ik later een lui oog ontwikkel (beide ogen). De oogarts was het met mij eens en daarom moest ik geopereerd worden. Mama bracht mij naar de operatiekamer. Ze had een gekke blauwe jas en een gekke muts op. Op het plafond stonden afbeeldingen van Mickey Mouse en daar werd ik wel door afgeleid. Ik kreeg een kapje op mijn mond, maar vond dat wel een beetje eng. Gelukkig zat ik bij mama op schoot. En toenx85. sliep ik ! Toen ik wakker werd hoorde ik de zuster mijn papa roepen. En daar was papa al.. gelukkig! Papa zette me, eenmaal terug op de kamer, bij mama op schoot. Ik moest wel even huilen, want mijn oogjes voelden strak aan en er zat allemaal vettigheid op. Ik weet niet of ik het goed gezien heb, maar volgens mij zat mama ook een beetje te huilen. Die had zich natuurlijk zorgen gemaakt en vond het zielig voor mij. Bij mama op schoot viel ik weer lekker in slaap. Maar wel met mijn ogen open! Die kan ik waarschijnlijk de eerste twee dagen niet dicht krijgen. Toen ik weer wakker werd voelde ik mij al een stuk beter. Alleen dat stomme infuus in mijn hand vond ik helemaal niks. Dat moest en zou eruit! Maar dat lukte niet. Mama nam mij en de infuuspaal mee naar de speelkamer. Daar stonden leuke dingen! Ik kon alweer lachen en liep lekker op mijn gemakje over de afdeling. Eindelijk mocht het infuus eraf. Ik gaf geen kick en papa en mama waren zo trots op me! Ik kreeg daarom een houten legpuzzel van Bumba.

De foto hieronder is een dag na mijn operatie genomen. Een voor en na foto. En een foto van vandaag! Wat een verschil hxe8 ?

Helaas is een kleine week later mijn ene oogje weer iets gaan hangen, waardoor we vandaag even voor controle terugmoeten naar de oogarts. Ook xe9xe9n wondje is volgens mama iets ontstoken. Vanmorgen bij de oogarts geweest. De dokter zegt dat er een ontsteking zit aan het siliconen rubbertje waar mijn ooglid nu aan ophangt. We moeten het twee weekjes aankijken. Als de bobbel en het wondje dan nog niet weg zijn moet ik opnieuw geopereerd worden. Duimen dat het niet hoeft!

Leukste tv-programma

Hoewel ik gek was van Bumba vind ik dat, nu ik natuurlijk 2 jaar ben, meer voor babyx92s. Ik ben nu helemaal wezenloos van Sesamstraat. Bert, Ernie en Elmo zijn mijn favorieten! Maarx85. Kennen jullie de serie x93the Nannyx94x85. Met die vrouw met dat zwarte lange haar en die vreselijke stem? Nou, zodra ik de tune van die serie hoor spring ik van de stoel of laat ik alles wat ik in mijn handen heb vallen en ren naar de televisie. Dan roep ik x93Nanny!x92 en ga dansen! Ik zal papa vragen of hij hier even een filmpje van maken. Die hebben we nog niet.

Film "Bartek ophalen Polen"

Ik vind het erg leuk om het filmpje van Polen te kijken. Mama zegt dan x93dat is baby Bartekx94. Kun je nagaanx85toen kon ik nog niet eens lopen en praten! Moet je me nu eens zien!

Ik praat al heel veel woordjes, soms een zinnetje van 2 woorden (kijk ballon of dag papa) en kan zo snel rennen. Ik vind het nu een leuk spelletje om van papa en mama weg te rennen. Ze roepen me dan, maar ik luister lekker niet. Waarom niet? Nou, dat is leuk want dan komen ze achter me aan rennen! Verder gaat alles eigenlijk hartstikke goed. Ik heb het erg naar mijn zin bij papa en mama. Dat weten ze wel, want ik ben een heel vrolijk ventje. Papa en mama vinden me wel steeds eigenwijzer worden en ook wat drukker dan voorheen. Maar ik ben nu eenmaal twee, dus ik tel ook mee!

Papa en mama hebben een jaarabonnement op de dierentuin gekocht. Spelen in onze eigen tuin vind ik ook erg leuk. Van opa Gerard en oma Alie een zandbak gehad. Ik speel er elke dag in.

Op de camping van andere oma krijg ik een trampoline! Daar ben ik gek op, want die had ik in ons tijdelijke huis in Polen ook.

Grappig verhaaltje

Toen we papa zijn bril gingen ophalen (tja, papa wordt volgende week al 38!) stond er een dame in de winkel. Ze vond mij zoxb4n leuk kereltje en ging met mij praten. Ik ben gek op meisjes, dus dat gesprek ging ik wel aan natuurlijk! Op een gegeven moment vraagt ze mij `lijk jij nou op je papa of mama? Ik zie het zo 123 niet`. Papa en mama moesten een beetje lachen en zeiden xb4nou, op geen van beiden, want hij is geadopteerdxb4. Ik zag dat die mevrouw niet wist waar ze kijken moest. Ik vind het niet zo gxeanant hoor, kan die mevrouw toch ook niet weten!

Tot zover onze update. Ik vind het leuk als je een berichtje voor mij achterlaat. KLIK HIER 

Koemelkprovocatietest

Oogziekenhuis

Manderijn opeten

Het is alweer 5 weken geleden sinds de laatste update. Inmiddels alweer een hoop te vertellen.

Vernieuwde lay out

Het zal vast opgevallen zijn… de website heeft een nieuw jasje gekregen. De oude lay out bestond inmiddels alweer een jaartje of twee. Dus tijd voor wat nieuws. Ik hoop dat jullie hem net zo mooi vinden als dat wij hem vinden :).

Carnaval

In februari was het carnaval, maar normaal gesproken doen wij hier niet aan. Een week voor de carnaval ging ik met Bartek (zoals iedere week) naar zwemles waar mede werd gedeeld dat volgende week de kindjes verkleed mochten komen. Dus mama had precies een week om een kostuum te verzinnen. Maar binnen een week iets kopen in die periode is een drama. Ik heb websites afgestruind, maar een levertijd van minder als een week ging niet lukken. Dat gingen wij ons manneke natuurlijk niet aandoen. Verkleedpartijtje is natuurlijk verkleed gaan! Toch nog even gegoogled op Marktplaats. Er was nog een kostuum dat een beetje in zijn maat was (ja, dat ook nog eens… op zoek naar een carnavalpakje maat 68 van broek! Dan krijg je allemaal van die trappelzakdingen!). Dus nog xe9xe9n pakje dat nog beschikbaar was… maat 86. Op hoop van zegen dan maar ! De volgende dag heeft die mevrouw het al aan ons verstuurd en wat je denk je… het viel veel kleiner uit, waardoor Bartek het prima paste! Bartek ging dus een week later als boef verkleed (had hij dan wel verkleed hoeven gaan, ha ha). Hij heeft er wel een prijs mee gewonnen! Mama had ook nog snel even een handboei met bal eraan gekocht. Geniet even mee met het filmpje!

Schoentjes

Vorig jaar (nou ja, toen we van de zomer in Polen waren) hebben wij voor Bartek leuke zomerschoentjes gekocht van het merk Reebok. Hij heeft de schoentjes maar even kunnen dragen, omdat het hier na thuiskomst snel herfst werd. En nu zijn de schoentjes te klein. Ik ben zo weg van die schoentjes dat ik op de Reebok site ging googlen voor een grotere maat. Helaas zonder resultaat. Totdat ik de artikelcode in de schoen vond en wat bleek… de schoentjes zijn alleen in Polen te verkrijgen via een online winkel. Aangezien het feit dat wij nog een heel goed contact hebben met Bartek zijn pleegmoeder heb ik de "stoute schoenen" aangetrokken. Ze vond het geen enkel probleem om ze te bestellen en vond het direct een leuk cadeautje om aan Bartek te geven. Een week later kwam er een pakketje met de post. Naast de schoentjes had ze er nog veel meer leuke cadeautjes in gedaan. Voor Valentijnsdag schreef ze op een kaart die erbij zat. Wat een geweldig lief mens is dat!

Praten en wijzen

Het echte praten lukt Bartek nog niet echt. Althans, dan bedoel ik het maken van zinnetjes. Hij gaat woordjes nu wel steeds beter uitspreken en wijst en benoemt de dingen nu ook. Van de week had ik de deur dichtgedaan en liep hij erheen en zei "dicht". Als hij een bal ziet (waar dan ook) zegt hij "bal". Als hij klaar is met eten en de kinderstoel uit wil is het "uit". Natuurlijk zegt hij wel meer dan dit, maar dan is mijn webpagina snel vol, haha … het is zo leuk om die ontwikkeling te zien.

Vorige week was er in een televisieprogramma een schaap dat geschoren werd. Bartek zag het… rende snel naar zijn speelgoed en haalde zijn knuffelschaap tevoorschijn en riep "aap"… want het "sch" kan hij nog niet uitspreken. Overigens weet hij wel het verschil tussen een schaap en een aap. In het zwembad hangt er boven de douche een aap met banaan (hier komt het douchewater uit). Als we in het bubbelbad zitten en ik zeg "we gaan douchen" roept hij "AAP!!!". Zo geweldig!

Pas geleden was ik de aardappels aan het schillen en Bartek hielp. Zegt hij ineens uit het niets "aarpel". Mama helemaal trots natuurlijk. Die avond op visite bij tante Nathalie en ome Ed. Mama wilde natuurlijk even showen… Bartek, zeg eens "aardappel". Je raad het al…. hij hield zijn lippen stijf op elkaar. Niet op commando, mama ! Tante Nathalie zei dat ze het al niet geloofde, haha. Mama gefrustreerd, nee hoor. Maar gister, eindelijk in het bijzijn van oom en tante, kwam het eruit "Aarpel".

Bert en Ernie

Bert van Sesamstraat is op dit moment DE favoriet van Bartek. Alles is en heeft de naam "Bert". Voor de grap had ik Bert en Ernie op de I-pod gezet. Het volgende was het resultaat.

Afscheid nemen van kleertjes die niet meer passen

Ik merk dat ik moeite heb met het afscheid nemen van kleertjes en schoentjes die Bartek niet meer past. Het hoort toch allemaal bij zijn verleden. Het t-shirt dat hij droeg bij onze eerste ontmoeting past hij ECHT niet meer, maar die zal ik natuurlijk nooit weg doen. Maar we hebben ook dingen in Polen gekocht. Onze kleine jongen wordt groot!

Bartek is een echte Pool

Binnenkort je huis verbouwen? Vraag of Bartek komt helpen. Hij is namelijk errug handig met een schroevedraaier! let op!

Senna

Ome Ed en tante Nathalie hebben sinds begin februari een puppy. Bartek is gek op honden, hoe groter hoe beter! Maar als er dan zo’n ieniemienie klein hondje op je afrent dan kan je maar 1 ding doen… hard rennen en bij papa en mama op schoot springen. Kleine hondjes zijn veeeel enger dan grote vind Bartek! Senna groeit erg hard en Bartek vindt haar steeds leuker en interessanter worden.

1e keer echte oppas

Op Valantijnsdag zijn papa en mama voor het eerst zonder Bartek op stap geweest, uiteten! Oma Camping paste op. We hebben echt rustig aan gedaan en waren na drie uurtjes thuis. Alles was hartstikke goed gegaan! Toen we thuiskwamen zat Bartek bij oma op schoot een boekje te lezen. Heerlijk! Oma Taxi past meestal op maandag een uurtje op Bartek. Ook dat gaat heel goed. Binnenkort gaan papa en mama een echt avondje uit. Ben benieuwd hoe dat gaat….

Ik denk dat we alle lezers nu voldoende hebben verwend met foto’s en filmpjes, dus breiden we er een eind aan. Tot de volgende update!

Wil je reageren? Klik hier

Hallo allemaal,

Hoe is het met jullie allemaal? We zien dat onze website nog steeds regelmatig wordt bezocht door terugkerende bezoekers. Wij zijn erg benieuwd uit welke hoek jullie komen… familie, kennissen, vrienden, (aspirant) adoptie ouders, freya lezers, noem maar op. Om die reden heb ik aan de rechterkant van de pagina een POLL gemaakt. Vul hem in als je wilt… het is anoniem! Of laat een berichtje achter, dat is voor ons nog leuker !

Tja, waar zal ik beginnen….. Met Bartek gaat het nog steeds heel goed en met ons trouwens ook. We hebben de eerste periode thuis erg moeten wennen aan het krijgen van een ritme. Voordat Bartek er was gingen we even een hapje daar eten, even ergens op visite ‘s-avonds en noem maar op. We hebben wel even moeten wennen aan het feit dat dit niet meer zo gemakkelijk gaat. Maar ik denk dat iedere kersverse ouder(s) dit wel herkend. We kunnen nu wel zeggen dat het ritme en de structuur er is voor Bartek en voor ons… en wij vinden het goed als er soms vanaf geweken wordt. Dus soms gaan we ook ‘s-avonds ergens een bakkie doen en dan gaat Bartek wat later naar bed.

Ook met werken was het even uitproberen. Wanneer werkt Edwin en wanneer Soraya, hoe kunnen we het goed op elkaar afstemmen. We zijn allebei parttime gaan werken, zodat er altijd 1 van ons thuis is. De woensdag zijn we altijd samen… familiedag. Deze dag doen we altijd wat leuks met zijn 3-en.

Bartek is het zonnetje in huis. Hij staat op met een lach en gaat naar bed met een lach. Hij wordt op dit moment wel een beetje eenkennig, maar op de goede manier. Eerlijk gezegd geniet mama er wel een beetje van. Heerlijk als die handjes jouw kant opkomen!

Qua ontwikkeling doet Bartek het ook goed. Okay, hij is voor zijn leeftijd (hij wordt in april 2 jaar) erg klein en tenger. Maar sinds afgelopen november is hij 3 centimeter gegroeid en is hij 1 kilo aangekomen. Wij zijn er supertrots op! Hij is nu 78 cm en weegt bijna 9 kilo. Afgelopen week vertelde de dokter ons dat hij meer is aangekomen dan de curve meebuigt, met andere worden… hij is aan het inhalen.

Het eten is lange tijd heel goed gegaan. Maar een week of 2 geleden wilde hij ineens geen boterhammetje meer tussen de middag. En een week later ook geen hap van zijn prakje. Niet eens 1 hap! Iedereen zegt dat het de leeftijd is en dat ze echt wel eten als ze honger hebben, maar toch vind ik het vreselijk! Maar goed, we laten Bartek natuurlijk niet merken dat mama er niet blij mee is, ha ha. Dus niet willen eten, nou dan niet. Hij heeft dit een kleine week volgehouden en eet sinds eergister weer een boterham tussen de middag en een lekker prakje in de avond.

Het praten begint te komen… De ene dag zegt hij heel veel woordjes en de andere dag bijna niks. En vooral niet dwingen, haha. Vanavond waren we bij oma Camping patatjes en frikandel eten en mama wilde laten zien welke woordjes hij al kan. Maar Bartek dacht "doei" en zei lekker niks! Terug in de auto was hij aan het praten! Alle woordjes die hij kan dreunde hij op, haha. Bal, auto, beer, mama, papa, opa, oma, Winnie (Innie), Bumba, Nathalie (tatati), boe, miauw, bubbel, Bartek, drinken, ja, nee, enz. In principe zou hij rond zijn tweede een zin moeten kunnen maken van 2 woordjes. Nou, dat lukt op dit moment nog niet, maar ik denk dat het straks ineens komt. En het ene kind is nou eenmaal sneller dan de andere. Waar wij erg blij om zijn is dat Bartek in ieder geval ALLES begrijpt van wat we zeggen. Dus dat praten komt vanzelf.

Volgende week en drie weken erna moet Bartek een dagje opgenomen worden in het ziekenhuis. De verzekering vergoedt alleen de hyperallergene melk wanneer er een koemelk provocatietest is gedaan. Op 1 van de dagen (je weet niet welke dag) krijgt hij koemelk toegediend en de andere dag zijn eigen melk. Zodoende kunnen zij constateren dat er inderdaad sprake is van een koemelkallergie en in welke mate. We vinden het erg sneu voor Bartek dat hij dit moet ondergaan, maar dan weten we wel welk dieet we kunnen gaan volgen of continueren. Ik hoop maar niet dat hij ernstig reageert en er ziek van is. Ons manneke :(

Tot zover weer een update! We vinden het leuk als je een berichtje achterlaat.

Genieten… genieten…. genieten…. Iedere dag weer! Wat een kereltje hebben we mogen krijgen!

We zijn eigenlijk nog zo kort samen, maar het lijkt al zoveel langer (ja, ik val in herhaling.. ik weet het).

Dit jaar gaan we op een andere manier sinterklaas, kerst en oud&nieuw vieren. De afgelopen 7 jaren hadden deze dagen altijd een verdrietig randje; het missen van een kindje in ons leven. Ieder jaar werd het verdriet wat groter. En ieder jaar met oud&nieuw wensten we elkaar een gelukkig nieuwjaar en spraken we de hoop uit dat onze droom misschien dat jaar zou uitkomen. Zo ook vorig jaar.

En kijk ons nu eens…. we kregen dit jaar een voorstel van een zoon, op dat moment slechts 12 maanden oud. We reisden af en kwamen thuis met het wondertje. En nu genieten we… we genieten van sinterklaas, de sneeuw en de feestdagen die nog komen. Intens geluk… dat voelen wij!

Nou, ik denk dat ik weinig hoef te vertellen over hoe het gaat… neem aan dat de foto’s voor zich spreken…

Wil je reageren? Klik hier

Dit weekend zijn we alweer 8 weken thuis…en dus 15 weken samen! Als ik denk 15 weken (bijna 4 maanden) dat lijkt het al zoveel langer! Het is eigenlijk net of het nooit anders geweest is.

Met Bartek gaat het prima. Inmiddels hebben we bijna alle standaard (adoptie)ziekenhuisbezoeken achter de rug. De bloeduitslagen waren prima, alsook de echo van zijn buik….en morgen nog naar de oogarts om te kijken of Bartek alles goed ziet. Wij hebben het idee dat hij alles prima ziet. Als er een miniscuul pluisje op de grond ligt pakt Bartek het zonder moeite op. Ook kijkt hij graag vanaf de bank naar de televisie. Maar goed, we laten het voor de zekerheid even testen.

We zijn inmiddels ook "klant" bij het consultatiebureau. Van de week voor het eerst bij de arts. Die vertelde dat Bartek op basis van wat ze zag, maar ook op basis van wat wij vertelde op dit moment doet wat bij zijn leeftijd hoort. De eerste woordjes zegt hij al langere tijd en hij brabbelt inmiddels hele verhalen (die papa en mama niet altijd verstaan). Zijn favoriete woordjes zijn papa en opa. Dat roept hij heel veel. "Mama" komt er nog maar sporadisch uit, maar hij kan het wel.

Gisteren kwamen zwarte Piet en Sinterklaas met de stoomboot aan bij ons in de jachthaven. Bartek vond het maar raar om zoveel kinderen op 1 plek te zien. Hij was totaal niet bang voor zwarte Piet. Hij kon zelfs lachen naar Piet. Hoewel, op de foto dacht Bartek volgens mij "en wie ben jij dan wel niet".

Zaterdag zijn we lekker met Mike en Petra bij Shabu Shabu gaan weten (Japans). Bartek vermaakte zich heel goed in zijn kinderstoel. Hij heeft de hele tijd met stokjes gespeeld.

Mama en Bartek gaan sinds kort iedere week zwemmen. Bartek is gek van water en vindt het zwemmen geweldig! Vorige week mochten zelfs opa’s en oma’s mee zwemmen. Opa wilde graag mee en oma maakte foto’s…

Andere oma komt iedere week lekker bij ons eten. Maar van de week was oma ziek… en moesten we een weekje overslaan.

Ome Ed en tante Nathalie komen ook heel vaak op visite. Bartek vind dat wel erg gezellig, want dan kan Bartek laten zien wat hij allemaal kan, hi hi. Hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen… Dat doet hij helemaal na… echt grappig! Bartek vindt het vooral leuk om voorgelezen te worden.

Vanmiddag gaan we naar opa en oma Verhiest. Hopelijk zijn alle neefjes en nichtjes daar ook. Want dat vindt Bartek wel heeeel gezellig!

Wil je reageren? Klik hier